بسم العلیم الحلیم

اگر روزی ساعتی حتی آنی گمان بردی آنچه در دسترست است برای تو نیست گر چه هست به چیزهایی دل خوش کن که با دست های کوچکت نتوانی لمسشان کنی مثل سهراب که میگفت:

هر کجا باشم باشم آسمان مال من است...

اینگونه است که تو مالک چیزهایی هستی دست نیافتنی چون آسمان زمین هوا ....... 

و من اینگونه ام زیر آسمان پهناوری که به تمامی از آن من است.

سلام...

اما آنچه به صراحت این روزها سخت مینماید آسمانی شدن وآسمانی ماندن است ...

آری   " م ا ن د ن"

کشاندن کالبدی جسمانی که یوغ بد عهدی ها و بد کامی هایش را می کشد در میان تمامی صورتک هایی که خوب نمی تواند آنهارا از پس رنگ بندی هاشان باز شناسد او را سخت به بی قراری کشانده است

رویا ی ماندن را با خود مرور می کند افسوس که امانش نمیدهند .

محاط شده است .چون عبور ثانیه هاکه لحظه ای ساعت ها را رها نمی سازند آنها نیز رهایش نمی سازند.گرفتار آمده است ...

آری "گ ر ف ت ا ر "...