نوايت عاشقم مي كند
پيچ پيچك هاي جاده مرا به تو نمي رسانند
اينجا بوده اي انگار
آسمان مي غرد
ستاره ها غروب مي كنند
تو پيدا مي شوي .
تصوريت در حوض باراني مان ديدني بود
و من
چه زود
رفتم
...
كوچه ها، تنگ تنگ
آدمها ، منگ منگ
انگار دوباره شروع شد
واي ، جنگ جنگ
صورتم بي صورت
در نگاه مادر،
كودكي بي آرام
مي زتد ونگ ونگ
گريه ها بي پايان
پيركاني نالان
قصه ها شان اما ...
نان سنگگ ،سبزي
قصه ي جن و پري
بازي النگ دو لنگ
جنگ ما سر ته ديگ
بچه ها پاكوبان
هاي و هوي مدرسه
زنگ تفريح و حياط
زنگ بعدي ،زنگ جنگ
آقا اجازه !
ابتدا من بودم
روي بام گيلاس
خوردم اما افسوس
تلخ بود و نارس
با خود گفتم اما
در بهاري ديگر
بام پر خواهد بود
پر عطر گيلاس
روزها آمد و شد
سال ها آمد و شد
بانگ زنگ مدرسه
جنگ آغاز شد بود
بي بهاري ،بي درختي ، بويي
پيركان قصه كنان
بچگان ونگ زنان
مادرم آه كشان
جنگ من اما
چون هميشه بي پايان
تك درختم سوزان
بام گيلاس،بام من ...
واي جنگ ،جنگ
آدمها منگ منگ
كوچه تنگ تنگ
...